Loading...
KulturaPoezija

METAMORFOZA TIJELA

Nihad Filipović

(In Memoriam, Salvador Dali)

Nebo, poput smrti bijelo i sivo, natkriljuje prizor.
More. Mirno, ne talasa.  Kao staklo ravno i ledeno.
Refleksija neba u moru.
Plaža. Pijesak. Žbun.
Iz žbuna vire oci znatiželjne.

Tijelo, cvrsto konopcem vezano, mrko plavo je i žuto, na uboj.
Zapušenih usta, staklenih ociju, kao lutka da je.
Na tijelu prosuto sjeme.
Covjek se sagne i kuša sjeme.
Jezik zmija, hladan, klizi tijelom.                                                                                                                                    Koža je naježena, ukrućena.
Čovjek je uzbuđen.
Brzo se sagne, uzme nož i zareže si grudi.
Jedan put. Dva puta. Tri puta… Mnogo puta.
Tijelo, živa rana, otpušta krv.                                                                                                                                          Krv curi niz tijelo i kapa u pijesak, crna.
Iz daljine dopire zvuk crkvena zvona.
Na nebu se pojavljuju prvi tmasti oblaci.
Padavina će.

Covjek uzme kičicu i slika:
More.
Mirno, ne talasa. Kao staklo ravno i ledeno.
Refleksija neba u moru.
Plaža. Pijesak. Žbun.
Iz žbuna vire oci prestravljene.

Komentariši

Vaša email adresa neće biti objavljivana. Neophodna polja su označena sa *

Translate »